علم، آگاهی، اِشراف

در مجموع چنین گمان برده‌ایم، زبان، بستری که بر پایۀ آن تعاریف منتقل می‌شوند، از دیگران به ما رسیده است و برای نرسیدن احتمالا تنها راه رشد در خلا به دور از اجتماع و هر شخص متکلّمی است، به نظر ابزار مناسبی می‌رسد، در هر حال زبان‌های زیادی در جهان هستند که احتمالا در صورت نا رضایتی بتوان از دیگری بهره برد، امّا رسیدن خبر که علم را جرقّه می‌زند، امّا آگاهی، زوایای موضوع، چقدر موثّق است، منبع آن کیست، در چه حال و احوالی گفته شده، ما در چه حالی شنیده‌ایم، و اِشراف، آیا قادر هستیم در قِبال آن انتخابی مناسب بدانیم، اگر چنین است چه میزان از این انتخاب در دایرۀ اختیار ماست و چه میزان از آن تعدّی به حساب می‌آید. باغستان شهریار 16:48 دوشنبه 5 اردیبهشت 1401.